PRZEPISY CELNE. Przepisy celne zezwalają na wwóz waluty w dowolnej kwocie. Należy ją zgłosić, wypełniając deklarację celną przy wjeździe. Zgodnie z przepisami można wwieźć i wywieźć z Białorusi walutę wymienialną w kwocie do 3000 USD (lub jej równowartość) w gotówce bez wypełniania deklaracji celnej, a kwoty od 3000 do 10 000 USD - wyłącznie na podstawie deklaracji celnej. W przypadku wywozu z Białorusi kwoty przekraczającej 10 000 USD należy mieć stosowne zezwolenie (np. deklarację celną lub dokument bankowy zezwalający na wywóz waluty). Nie jest wymagane zaświadczenie z banku o pochodzeniu waluty przewyższającej sumę, którą zadeklarowano przy wjeździe, jednak cudzoziemiec ma obowiązek pisemnego zgłoszenia w deklaracji wszystkich wywożonych środków płatniczych przekraczających 3000 USD. Niezależnie od przepisów zalecane jest jednak wpisywanie do deklaracji wszystkich wwożonych i wywożonych środków, gdyż zdarzają się przypadki odmiennej interpretacji tych przepisów przez służby celne. Na Białoruś można bezcłowo wwozić przedmioty osobistego użytku
o wartości do 1000 EUR i o wadze do 50 kg, a także 1 karton papierosów (200 szt.), 1 l alkoholu (wino lub wódka) oraz 1 l piwa. Osoby wjeżdżające samochodem osobowym powinny dopełnić na granicy procedury czasowego bezcłowego wwozu środka komunikacji. Na podstawie wydanego tam zezwolenia samochód może znajdować się na Białorusi do 90 dni. Brak ważnego zaświadczenia o bezcłowym wwozie pojazdu lub przekroczenie terminu ważności zaświadczenia może grozić nawet konfiskatą samochodu w trybie administracyjnym (przy okazji rutynowej kontroli lub w drodze powrotnej na granicy). Procedura bezcłowego wwozu dotyczy wszystkich obcokrajowców (z wyjątkiem tranzytu). Użyczenie osobie trzeciej samochodu wwiezionego na obszar celny Bialorusi na podstawie procedury celnej czasowego wwozu może odbyć się wyłącznie za zgodą urzędu celnego wystawiającego ww. zaświadczenie; w przeciwnym razie - najczęściej podczas wyjazdu z Białorusi - może dojść do konfiskaty samochodu. Osoba kierująca pojazdem nie będącym jej własnością powinna mieć notarialną umowę użyczenia środka transportu na terytorium Białorusi. Jeżeli jednak przejazd takim samochodem ma charakter tranzytu do Federacji Rosyjskiej, w kasie urzędu celnego należy dokonać opłaty gwarancyjnej w wysokości 1500 EUR za pojazdy 3letnie i nowsze lub 500 EUR (o pojemności silnika do 2500 cm) i 1500 EUR (o pojemności powyżej 2500 cm) za pojazdy starsze. W przypadku podróży samochodem należy liczyć się także z opłatą tranzytową w wysokości ok. 25 USD przy przekraczaniu granicy innym przejściem niż to, którym nastąpił wjazd na Białoruś. Przy wyjeździe z Białorusi pobierana jest opłata w wysokości ok. 3 USD; w przypadku przejazdu tranzytowego opłata wynosi ok. 1 USD (dotyczy to wyłącznie przypadków, kiedy wyjazd z Białorusi następuje przez polskobiałoruskie przejście graniczne w Brześciu lub przez którekolwiek z przejść granicznych między Białorusią a Ukrainą; w pozostałych przypadkach opłata wynosi również 3 USD). Przy wjeździe i wyjeździe z Białorusi może być także pobierana dodatkowa opłata ekologiczna w wysokości ok. 4 USD. Powyższych opłat dokonuje się w filiach banków na przejściach granicznych lub w innych wyznaczonych do tego celu punktach. Pokwitowanie opłaty należy zachować w celu okazania go funkcjonariuszom białoruskiej straży granicznej.

PRZEPISY PRAWNE. Przemyt lub posiadanie nawet najmniejszej ilości narkotyków lub środków psychotropowych są surowo karane.

MELDUNEK. W ciągu 3 dni po przekroczeniu granicy należy zameldować się w urzędzie meldunkowym (OWIR) właściwym dla miejsca pobytu. Niedopełnienie tego obowiązku grozi grzywną. W hotelu zameldowanie odbywa się na miejscu.

UBEZPIECZENIE. Od 1 listopada 2005 r. obywateli Polski wjeżdżających na terytorium Białorusi obowiązuje ubezpieczenie medyczne. Kierowcy powinni wykupić w Polsce międzynarodową zieloną kartę.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie są wymagane szczepienia ochronne. Zagrożenie chorobami zakaźnymi, np. błonicą (zwłaszcza latem), grypą (w zimie) i chorobami wenerycznymi jest dość duże. Latem i jesienią w lasach należy uważać na kleszcze roznoszące wirusowe choroby. Obywatele Polski są leczeni na Białorusi odpłatnie. Doba w szpitalu kosztuje równowartość ok. 20 USD, jednak w razie leczenia specjalistycznego cena może być wyższa. Poziom opieki szpitalnej i warunki leczenia są znacznie niższe niż w Polsce, mogą też występować problemy z dostępnością specjalistycznych lekarstw. Korzystając z usług przychodni lekarskiej lub zabiegów dentystycznych, należy wybierać prywatne placówki, które dysponują znacznie lepszym sprzętem specjalistycznym. W aptekach podstawowe leki można kupić bez recepty.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Międzynarodowe prawo jazdy nie jest wymagane, natomiast bardzo skrupulatnie milicja kontroluje posiadanie przez polskich kierowców obowiązkowego wyposażenia samochodu (apteczka, trójkąt ostrzegawczy, koło zapasowe), nalepki PL, ważnego przeglądu technicznego oraz ubezpieczenia (tzw. zielonej karty). W razie stwierdzenia uchybień i nieprzestrzegania zasad ruchu drogowego wymierzane są kary do kilkudziesięciu USD. Kierowcy podróżujący głównymi drogami powinni uwzględniać częste radarowe kontrole prędkości. Na głównej autostradzie tranzytowej M1 Brześć-Mińsk-Moskwa obowiązuje ograniczenie do 100-120 km/godz. (dopuszczalna różnica prędkości w stosunku do wskazań znaków wynosi 10 km/godz.). Na tej autostradzie przejazd jest płatny (4 punkty pobierania opłat) i łącznie wynosi 6 USD za samochód osobowy dwuosiowy o wysokości do 2,10 m na odcinku od Brześcia do granicy białoruskorosyjskiej. Należy liczyć się ze sporadycznymi trudnościami z zatankowaniem paliwa (duże odległości między stacjami paliwowymi), dlatego - zwłaszcza wieczorem - lepiej jest przed granicą, jeszcze w Polsce, zatankować samochód do pełna, mimo że paliwo jest na Białorusi tańsze (np. benzyna 95 kosztuje ok. 0,7 USD za litr). Benzynę 98 można kupić na bardzo nielicznych stacjach (cena ok. 0,8 USD). W nowoczesnych stacjach benzynowych w większych miastach i przy głównych trasach za paliwo można płacić w walucie miejscowej, w dolarach lub w euro. W małych miejscowościach płaci się tylko w rublach białoruskich. Główne drogi są szerokie, dobrze utrzymane i oznakowane, z wyjątkiem pobocza, które nocą jest słabo widoczne. Ruch jest niewielki. Należy jednak zachować ostrożność, gdyż bardzo często się zdarza, że po autostradzie poruszają się piesi i zwierzęta domowe lub leżą na niej porzucone duże przedmioty. W nocy największym zagrożeniem są nie oświetlone pojazdy stojące na pasach ruchu. Miejscowi kierowcy, choć z reguły nie jeżdżą szybko, są dość niefrasobliwi: normą jest wolna jazda szybkim pasem ruchu, nieużywanie świateł (nawet po zmroku) i kierunkowskazów, gwałtowne skręcanie z niewłaściwego pasa lub wymuszanie pierwszeństwa przejazdu. Obowiązek jazdy z włączonymi światłami w ciągu dnia w sezonie jesiennozimowym został na Białorusi zniesiony, co wymaga zachowania wzmożonej ostrożności.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Nie ma ograniczeń poza niewielką zamkniętą strefą na południu, najsilniej skażoną w wyniku awarii czarnobylskiej. Przebywanie w strefie nadgranicznej wymaga zezwolenia wydanego przez MSW.

BEZPIECZEŃSTWO. Zagrożenie przestępczością jest porównywalne z sytuacją w Polsce. Nie zdarzają się w zasadzie napady na kierowców na drogach, dochodzi natomiast do kradzieży pojazdów i włamań do samochodów, szczególnie w mało uczęszczanych miejscach, oraz do drobnych kradzieży w hotelach. Patrole milicyjne są bardzo częste, w dużych miastach są praktycznie na każdym większym skrzyżowaniu. Należy uważać na zatrzymywanie samochodów przez funkcjonariuszy milicji drogowej (GAI) w miejscach o dużym natężeniu ruchu (skręty, ronda itp.).

OBYCZAJE. Nie ma żadnych specyficznych norm zwyczajowych, których nieprzestrzeganie mogłoby doprowadzić do sytuacji konfliktowej. Białorusini zazwyczaj odnoszą się do Polaków ciepło i życzliwie, szczególnie w zachodniej i północnej części kraju, gdzie mieszka polska mniejszość. Ponadto wielu Białorusinów posługuje się łamaną polszczyzną, co ułatwia kontakt. Porozumiewanie się na co dzień po angielsku, nawet w dużych miastach, jest raczej niemożliwe.

PRZYDATNE INFORMACJE:
- W zasadzie jedynym środkiem płatniczym jest miejscowa waluta; czasem można natrafić na ceny w tzw. jednostkach umownych (usłownyje jedinicy, czyli u.e. - równowartość jednego dolara). Pieniądze można wymienić w bankach czynnych z reguły do godz. 17.00 (często należy okazać paszport) lub w kantorach. W dużych miastach sieć kantorów jest dość dobrze rozwinięta, prowizja z reguły nie jest pobierana (w Grodnie, Brześciu i Mińsku można sprzedać lub kupić polskie złote). W mniejszych miejscowościach kantorów praktycznie nie ma. Zabroniona, choć niekiedy praktykowana, jest czarnorynkowa wymiana waluty. Przygodna wymiana pieniędzy może być potraktowana jako niezgodna z prawem i skończyć się zatrzymaniem oraz grzywną.
- Hoteli jest niewiele, a ich standard - niski, z wyjątkiem kilku reprezentacyjnych hoteli w Mińsku. Ceny dla obcokrajowców są znacznie wyższe niż dla obywateli miejscowych; należy liczyć się z wydatkiem ok. 60-70 USD za dobę w Mińsku i ok. 40 USD w mniejszych miastach. Na prowincji infrastruktura turystyczna i gastronomiczna praktycznie nie istnieje, mimo wielkich walorów przyrodniczych kraju.
- W instytucjach i w życiu codziennym dominuje język rosyjski. Bardzo uciążliwy jest rozbudowany system biurokratyczny. Obcokrajowiec zmuszony do załatwienia spraw w miejscowych urzędach musi być przygotowany na czasochłonne procedury formalne, kolejki, konieczność wypełniania dokumentów po rosyjsku; zdarzają się dodatkowe opłaty za przyśpieszenie toku sprawy.
- Raczej niewskazane jest kupowanie mięsa, mleka, nabiału i ryb w małych sklepach państwowych, na małych targowiskach i z przypadkowych źródeł, gdzie zasady higieny są słabo przestrzegane, a jakość produktów może być niska. W małych miejscowościach mogą występować problemy z zaopatrzeniem w artykuły spożywcze i środki higieny, w miastach - w niektóre warzywa. Sieć handlowa jest dość słabo rozwinięta, poza Mińskiem nie ma supermarketów. Na południu kraju należy unikać spożywania miejscowej żywności ze względu na możliwość zagrożenia radioaktywnością - na niektórych terenach skażonych nadal prowadzona jest działalność rolnicza. W przypadku dłuższego pobytu wskazane jest zaopatrzenie się w część produktów spożywczych w Polsce, tym bardziej że na Białorusi są one z reguły droższe. Bez cła można wwieźć na Białoruś artykuły spożywcze o wadze do 5 kg na osobę.