BP
LEXAN jest członkiem Polskiej Izby Turystyki
od 1991 roku.
SUPER
HITY ! SUPER HITY !
L
O
T
N
I
S
K
O
K
A
T
O
W
I
C
E
NEWSLETTER
Jeśli
chcesz otrzymywać
informacje o naszej ofercie,
podaj swój e-mail.
Newsletter - LEXAN
Azerbejdżan - Biuro Podróży LEXAN, 97-400 Bełchatów, ul. Pabianicka 16
AZERBEJDŻAN
- (Republika Azerbejdżańska)
Stolica: Baku Waluta: nowy manat (YAM), 1 manat = 100 gopików;
1 nowy manat = 5000 starych manatów (AZM, denominacja
1.01.2006 r.);
1 USD = ok. 0,92 YAM (ok. 4600 AZM) Język urzędowy: azerbejdżański Inne języki: rosyjski
WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele polscy udający
się do Azerbejdżanu muszą mieć wizę. Można ją uzyskać w Ambasadzie
Republiki Azerbejdżańskiej w Warszawie (03941, ul. Zwycięzców 12,
tel. 617 67 28 i 616 21 88, faks 616 19 49, email: info@azerembassy.pl),
a także we wszystkich azerbejdżańskich placówkach dyplomatycznokonsularnych
za granicą, np. w Kijowie, Moskwie, Wiedniu, Berlinie, Bukareszcie,
Ankarze, Stambule czy Tbilisi. Jednokrotna wiza pobytowa kosztuje
40 USD, tranzytowa - 20 USD. Można uzyskać wizę także na lotnisku
w Baku (maksymalnie na 30 dni): po przylocie należy wypełnić ankietę
i dołączyć jedną fotografię (ankietę można pobrać ze strony internetowej
Ambasady RP w Baku: www.embpol.azeurotel.com/visa_az.pdf). Nie wydaje
się wiz na przejściach morskich, drogowych i kolejowych. W razie
potrzeby wizę pobytową można przedłużyć do jednego roku w MSZ w
Baku (opłata wynosi 250 USD). Termin ważności paszportu przy wjeździe
do Azerbejdżanu nie jest określony (zwyczajowo nie powinien być
krótszy niż 6 miesięcy). Nie jest wymagane posiadanie biletu powrotnego
ani określonej sumy pieniędzy na każdy dzień pobytu. Politykę wizową
azerbejdżańskich władz należy określić jako liberalną i otwartą.
PRZEPISY CELNE. Nie ma ograniczeń we wwożeniu gotówki
do sumy stanowiącej odpowiednik 2000 USD, konieczne jest natomiast
jej zadeklarowanie (można nie deklarować sum mniejszych niż 500
USD). Przy wwozie ponad 2000 USD w gotówce na przejściach granicznych
pobierany jest podatek w wysokości 1 proc. od deklarowanej sumy.
Należy również zadeklarować wszelkie cenne rzeczy (komputery przenośne,
dzieła sztuki, wyroby jubilerskie itp.). Przy wywozie dywanów, przedmiotów
antykwarycznych, dzieł sztuki i wyrobów jubilerskich konieczne jest
przedstawienie ich certyfikatów (wystawia je Ministerstwo Kultury,
w uzyskaniu certyfikatu pomocy udzielają wyspecjalizowane salony
sprzedaży) oraz rachunków. Dozwolony jest wywóz do 0,6 kg czarnego
kawioru (w jednym oryginalnym opakowaniu - w praktyce dostępne są
opakowania o objętości najwyżej 0,5 kg).
PRZEPISY PRAWNE. Surowo karane (od 7 do 15 lat
więzienia) jest posiadanie i przewóz narkotyków oraz handel nimi.
Identyczna kara grozi za handel bronią i jej posiadanie. Za handel
materiałami radioaktywnymi i ich przemyt grozi kara 2-4 lat więzienia.
Nie ma możliwości odbycia kary więzienia w Polsce. Osoby przyjmujące
leki psychotropowe podczas podróży muszą mieć zaświadczenie lekarskie.
MELDUNEK. Cudzoziemiec przybywający do Azerbejdżanu
na okres do 15 dni ma obowiązek wypełnić i złożyć w miejscu pobytu
podanie - ankietę rejestracyjną wraz z fotografią. Osoba, która
zamierza przebywać w Azerbejdżanie dłużej, powinna przejść w miejscu
zamieszkania procedurę rejestracyjną. W tym celu należy przedłożyć
w terytorialnej jednostce MSW paszport z ważną wizą, przydział na
mieszkanie lub inny dokument uprawniający do korzystania z lokalu
albo pisemne oświadczenie zapraszającego o udostępnieniu swojego
mieszkania cudzoziemcowi. Przepisy meldunkowe, zwłaszcza przy krótszych
pobytach, nie są zbyt rygorystycznie egzekwowane, jednak w przypadku
wzrostu napięcia w regionie sytuacja ta może się zmienić.
UBEZPIECZENIE. Ubezpieczenia osobowe nie są obowiązkowe.
Honorowane są polisy zdrowotne międzynarodowych towarzystw ubezpieczeniowych.
SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie ma obowiązkowych
szczepień. Zagrożenie stanowi żółtaczka pokarmowa. Turyści odwiedzający
latem azerbejdżańską prowincję, zwłaszcza południe kraju, mogą profilaktycznie
zaszczepić się przeciwko błonicy i przyjmować preparaty antymalaryczne.
Należy pić wodę przegotowaną lub dostarczaną w fabrycznych pojemnikach
oraz myć warzywa i owoce przed jedzeniem. W nagłych przypadkach
można wezwać karetkę państwowego pogotowia ratunkowego (tel. 103),
której załoga udzieli podstawowej pomocy za niewielką opłatą lub
bezpłatnie. W Baku istnieją też prywatne pogotowia - mają bardziej
nowoczesny sprzęt, a personel mówi po angielsku. Jedno wezwanie
kosztuje około 100 USD. Za ok. 500 USD można wykupić roczny pakiet
usług medycznych w prywatnej klinice, obejmujący m.in. leczenie
chirurgiczne i opiekę stomatologa. Standardowa usługa stomatologiczna
w przyzwoitym gabinecie wynosi od 30 USD. Poza Baku dostęp do pomocy
medycznej jest utrudniony.
INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Przy krótkich pobytach
honorowane jest polskie prawo jazdy. Przy pobytach dłuższych konieczne
jest uzyskanie dokumentu azerbejdżańskiego, które na podstawie prawa
polskiego (lub międzynarodowego) wydaje Państwowa Policja Drogowa
(DYP). Obowiązkowe jest ubezpieczenie OC (roczna składka wynosi
ok. 10 USD) i coroczny przegląd techniczny, dokonywany w odpowiedniej
dla miejsca zamieszkania jednostce policji drogowej (koszt ok. 20
USD). Dowodem dokonania przeglądu jest certyfikat i naklejka na
szybę. Drogi - poza nielicznymi wyjątkami - są w złym stanie i nie
mają odpowiedniego oznakowania. Kierowcy nagminnie łamią przepisy,
m.in. nie używają kierunkowskazów i wyprzedzają na trzeciego. W
nocy należy uważać na nie oświetlone pojazdy oraz prowadzone z pastwisk
zwierzęta. Należy być przygotowanym na częste kontrole policyjne
i budzące wątpliwości opłaty.
PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Planując podróż po regionie
Kaukazu Południowego, należy pamiętać, że niektóre przejścia graniczne
są zamknięte dla obcokrajowców. Nie jest możliwy wjazd drogą lądową
do Azerbejdżanu z Rosji (ani przejazd w drugą stronę; granicę tę
mogą przekraczać tylko obywatele WNP). Z uwagi na nie uregulowany
konflikt wokół Górskiego Karabachu zamknięta jest granica Azerbejdżanu
z Armenią. Między tymi państwami nie funkcjonuje też komunikacja
lotnicza, nie ma bezpośredniej wymiany pocztowej ani łączności telefonicznej.
Cudzoziemcy mogą korzystać z obu przejść granicznych między Azerbejdżanem
a Gruzją (przejście kolejowe i drogowe w okolicach gruzińskiego
miasta Rustawi, tzw. Czerwony Most, oraz drogowe Bałakany-Łagodechi),
z dwóch przejść między Azerbejdżanem a Iranem (Astara oraz Dżulfa
w Nachiczewanie), a także z jedynego przejścia granicznego z Turcją
(Sadarak w Nachiczewanie). Otwarta pozostaje granica morska (rejsy
z Baku do Aktau w Kazachstanie i Turkmenbaszy w Turkmenii oraz nieregularne
do Bandare Anzali w Iranie; uwaga: rozkład rejsów bywa traktowany
przez kapitanów poszczególnych jednostek czysto orientacyjnie).
W podróżowaniu po kraju występują ograniczenia. Górski Karabach
oraz pas ziemi wokół niego - m.in. powiaty (rejony) Gubadły, Zangilan,
Dżebraił, Fizuli, Chodżabend, Agdam, Kelbadżar i Laczyn, łącznie
ok. 20 proc. powierzchni kraju - znajdują się pod faktyczną kontrolą
Ormian i nie ma tam wjazdu. Technicznie możliwe jest dostanie się
do Karabachu od strony Armenii, lecz władze Azerbejdżanu stanowczo
przed taką podróżą przestrzegają. Wiza nie uznawanej w świecie tzw.
Republiki Górskiego Karabachu w paszporcie turysty może uniemożliwić
późniejszy wjazd do Azerbejdżanu. Niedostępna jest również ta część
pogranicza z Armenią, którą kontrolują władze w Baku, z wyjątkiem
okolic Agstafy i Kazachu, przez które przebiega droga i linia kolejowa
do Gruzji. Podróż po obszarach graniczących z Iranem (Astara, Lerik,
Jardymły, Dżalilabad) jest możliwa po uzyskaniu zgody straży granicznej
Azerbejdżanu. Należy być tam przygotowanym na częste kontrole dokumentów.
Nie ma ograniczeń w podróżowaniu po terenach sąsiadujących z wchodzącym
w skład Federacji Rosyjskiej Dagestanem ani z Gruzją (m.in. Zakatały,
Szeki, Kachi, Oguz, Gabala - są to jedne z bardziej malowniczych
okolic Kaukazu - oraz Gusary i Chaczmaz). Dla mniej wymagających
turystów najdogodniejszym środkiem komunikacji są mikrobusy (tzw.
marszrutki). Przeciętna opłata za przejazd na dłuższej trasie (ok.
250-350 km) wynosi 4 USD. Z Baku, z okolic stacji metra "20
Stycznia", mikrobusy we wszystkich kierunkach odjeżdżają co
kilkanaście, kilkadziesiąt minut. Aby dostać się ze stolicy Azerbejdżanu
do będącej enklawą Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej, do
niedawna trzeba było uzyskać pozwolenie w Stałym Przedstawicielstwie
NAR w Baku. Obecnie nie jest ono wymagane, ponieważ jednak przepisy
mogą znowu się zmienić, należy na wszelki wypadek skontaktować się
z przedstawicielstwem (ul. Mirzabała Mamedzade 8, tel. 492 53 12
lub 498 82 84). Podróż jest możliwa drogą lotniczą (bilet na trasie
Baku-Nachiczewan kosztuje ok. 100 USD w jedną stronę; osoby poniżej
25. roku życia płacą 75 USD), ewentualnie tranzytem przez Iran.
Również tam należy być przygotowanym na częste kontrole dokumentów.
BEZPIECZEŃSTWO. Azerbejdżan jest krajem bezpiecznym.
Zagrożenie przestępczością pospolitą jest niewielkie. Kradzieże
samochodów, napady i rabunki są rzadkością. Władze sugerują jednak,
by w Baku obcokrajowcy powstrzymywali się od samotnych nocnych odwiedzin
dyskotek i miejsc rozrywki, z wyjątkiem prestiżowych hoteli Hyatt
Regency, Hyatt Park, Grand Europa, ISR Plaza, Azerbaijan i Crescent
Beach Hotel, a także Bakijskiego Centrum Rozrywki (Baki Aylence
Merkezi). Ogólnie rzecz biorąc, poziom bezpieczeństwa jest wysoki.
Jednak ze względu na dynamiczną sytuację w najbliższym sąsiedztwie
(Czeczenia, Irak) oraz w samym Azerbejdżanie (konflikt karabaski)
trudno o prognozy wydarzeń na okres dłuższy niż kilka tygodni.
RELIGIA, OBYCZAJE. W odróżnieniu od większości
krajów muzułmańskich niezbyt restrykcyjnie przestrzega się tu praw
i zasad islamu, w tym dotyczących spożywania alkoholu. Kobiety najczęściej
noszą ubiory europejskie.
ŚWIĘTA. Ustawowe dni wolne od pracy (święta państwowe
i religijne) to: 1 stycznia - Nowy Rok; 20 stycznia - Dzień Żałoby
Narodowej (rocznica pacyfikacji Baku przez Armię Radziecką w 1990
r.); 8 marca - Dzień Kobiet; 20-21 marca - Nowruz Bajram; 9 maja
- Dzień Zwycięstwa nad Faszyzmem; 28 maja
- Dzień Republiki (rocznica proklamacji Azerbejdżańskiej Republiki
Demokratycznej w 1918 r.); 15 czerwca - Dzień Ocalenia Narodowego
(rocznica objęcia władzy przez Hejdara Alijewa w 1993 r.); 26 czerwca
- Dzień Sił Zbrojnych; 18 października - Dzień Niepodległości (rocznica
deklaracji niepodległości z 1990 r.); 12 listopada - Dzień Konstytucji
(rocznica uchwalenia Konstytucji w 1995 r.); 17 listopada - Święto
Odrodzenia Narodowego; 31 grudnia - Dzień Solidarności Azerów z
Całego Świata. Ponadto dniami wolnymi są dwa ruchome święta religijne:
Gurban Bajram (w 2006 r. wypada 10 stycznia) oraz zakończenie ramadanu
(w 2006 r. wypada pod koniec października).
PRZYDATNE INFORMACJE:
- Do końca 2006 r. w obiegu będą zarówno stare, jak i nowe manaty,
np. na sumę 20 YAM (nowych manatów) mogą złożyć się dwa banknoty
po 50 000 AZM (starych manatów).
- Dobrze rozwinięta jest sieć punktów wymiany walut. Poza centralnymi
dzielnicami Baku mało jest natomiast bankomatów (akceptowane są
karty Visa, MasterCard/Eurocard i American Express, prowizja wynosi
1-1,5 proc. od wypłacanej sumy). Można płacić kartami w większych
hotelach, restauracjach i centrach handlowych, przede wszystkim
w Baku. Według prognoz narodowego banku Azerbejdżanu kurs dolara
w 2006 r. wynosić będzie 0,90-0,95 YAM.
- Najpowszechniejszą obcą walutą są dolary, poza Baku mogą być trudności
z wymianą euro; ceny droższych usług i towarów zwyczajowo podaje
się w dolarach (choć płaci się z reguły w manatach).
- Koszty utrzymania w Baku są o ok. 30 proc. wyższe niż w Warszawie
(prowincja jest znacznie tańsza). Planując podróż, należy liczyć
przynajmniej 20-60 USD na każdy dzień pobytu
w zależności od indywidualnych wymagań i od tego, czy planuje
się przebywać głównie w Baku, czy też poza stolicą.
- Cena jednoosobowego pokoju w przyzwoitym hotelu w Baku zaczyna
się od 50-70 USD (w hotelach tańszych należy liczyć się np. z brakiem
ciepłej bądź bieżącej wody). Na prowincji można wygodnie przenocować
za połowę tej sumy lub nawet mniej (w hotelach w cenie poniżej 10
USD warunki są z reguły mocno spartańskie).
- Sklepy i punkty usługowe otwarte są z reguły codziennie (z wyjątkiem
najważniejszych świąt religijnych) i pracują do późna.
- W Baku i większych miastach internet jest powszechnie dostępny.
Godzina korzystania z internetu kosztuje 0,40-0,80 YAM (2000-4000
AZM, ok. 0,45-0,85 USD).
- Dniem wolnym od pracy jest niedziela (urzędy zwykle zamknięte
są również w sobotę). Piątek jest dniem roboczym.
- Zaopatrzenie sklepów jest zadowalające, choć zdarza się, że oferują
one przeterminowane produkty spożywcze (trzeba sprawdzać daty ważności).
-Należy unikać alkoholu pochodzącego z nie sprawdzonych źródeł (np.
nabytego na bazarze). W obrocie znajduje się pewna ilość podrobionego
wina i wódki marek azerbejdżańskich i gruzińskich.
- Zimą występują przerwy w dostawie energii elektrycznej, bardziej
dotkliwe poza stolicą i w peryferyjnych dzielnicach miast.
- Latem uciążliwością są upały, sięgające 40 st. C (lipiec-sierpień).
Najdogodniejszymi porami do odwiedzenia Azerbejdżanu są wiosna i
jesień.
- Coraz mniej powszechna, zwłaszcza poza Baku, jest znajomość języka
rosyjskiego, choć pozostaje on najbardziej znanym językiem obcym
i w każdej praktycznie miejscowości znajdzie się osoba mówiąca po
rosyjsku.
- Polska budzi dobre skojarzenia, a Polaków darzy się autentyczną
sympatią.
- Nie ma przeszkód w fotografowaniu, z wyjątkiem oznaczonych obiektów,
a także okolic granicy państwowej (należy na to szczególnie uważać
w Republice Nachiczewańskiej, w której strefy przygraniczne zajmują
dużą część terytorium). Azerowie chętnie pozują do zdjęć, należy
jednak zawsze pytać o zgodę, choćby gestem czy uśmiechem.
- Działają polskie telefony komórkowe wszystkich systemów.
- W kuchni dominuje baranina, wołowina oraz drób, wieprzowina jest
trudno dostępna.
- Różnica w czasie między Polską a Azerbejdżanem wynosi plus 3 godziny.
- Nie ma bezpośredniego połączenia lotniczego Warszawa-Baku. Można
lecieć przez Moskwę (Aerofłot), Kijów (Aerosvit), Stambuł (Turkish
Airlines), Wiedeń (Austrian Airlines) i Frankfurt (Lufthansa). Od
stycznia 2006 r. czeskie linie lotnicze zawieszają loty z Pragi
do Baku (uruchomienie rejsów na tej trasie planują prywatne azerbejdżańskie
linie lotnicze Imair).
